اين ضرب المثل به عنوان تسليت و همدردي به كار ميرود تا باعث دلگرمي مصيبت ديدگان شود و متعديان و متجاوزان را مورد عبرت قرار دهد  تا بدانند كه عفريت مرگ در عقب است و مانند شتر قرباني در آستانه در هر خانه و كاشانه اي زانو به زمين ميزند وتا بهر ه اي نگيرد بر نمي خيزد . اين  ضرب المثل در حقيقت با زبان بي زباني ميگويد :غره مشو ،به خودت مغرور مباش  كه زمانه هميشه به يك صورت نيست .

پيشينه تاريخي اين ضرب المثل بر ميگردد به اين كه در روزگار قديم مردم سه روز قبل از عيد قربان  يك شتر ماده را كه به انواع گلهاي رنگارنگ و برگ درختان تزيين داده بودند در شهر ميگرداندند اي شتر هرجا كه ميرفت مردم او را دنبال ميكردند و دور ش جمع ميشدند عموم مردم پشم شتر را مايه ي اقبال و رفع نكبت ميدانستند و به عنوان تبرك از بدن شتر ميكندندو  حرز بازو و گردن بچه ي خود قرار ميدادند.

اين مراسم سه روز ادامه داشت و در اين مدت شتر گرداني هرگاه به در خانه ي اعيان و اشراف ميرسيدند شتر را به زانو در مي آوردند و از صاحب خانه به تناسب مقامش چيز قابل توجهي  نقدي و...ميگرفتند .

روز سوم كه عيد قربان بود حيوان را سر ميبريدند ،و در حالي كه هنوز جان در بدن داشت هر كسي با چاقو و دشنه به شتر حمله ميكرد وبدن شتر پاره پاره شده و گوشتهايش به يغما ميرفت.كاري به بقيه ي  ماجرا نداريم

به هرحال بايد چشيد و از غرور و خود خواهي و زياده طلبي كه چون جهاز شتر قرباني دير پا نيست ، بلكه فريبنده و زودگذر است ؛بايد چشم پوشيد و براي آرامش خاطر و رضاي نداي وجدان ،به كمك و مساعدت نيازمندان پرداخت و بر قلبهاي جريحه دار دلسوختگان مرحم نهاد ، زيرا به قول شاعر :

       بر هيچ آدمي اجل ابقا نميكند         سلطان مرگ هيچ محابا نميكند